روزشماری برای گرفتن جان آدمها
روزنامهی اعتماد امروز را مرور میکردم و به خبری رسیدم که مرا به فکر فرو برد. گروهی از نمایندگان مجلس هشتم طرحی دو فوریتی آماده کردهاند تا به صورت تبصرهای بر ماده ۲۳۶ آیین مجازات کیفری اضافه شود تا مدت زمان میان صدور حکم اعدام و اجرای آن را در مواردی که مجرم “محارب” تلقی شود از ۲۰ روز به ۵ روز کاهش دهند: «در جرائم مربوط به اخلال در نظم عمومی چنانچه متهم محارب شناخته شود، مهلت مذکور از ۲۰ روز به ۵ روز تقلیل یابد.»
در متن فعلی ماده ۲۳۶ آیین مجازات کیفری آمده است: «مهلت درخواست تجدیدنظر برای اشخاص مقیم ایران بیست روز و برای اشخاص مقیم خارج از کشور دوماه از تاریخ ابلاغ یا انقضای مدت واخواهی است، مگر در موارد مذکور در بندهای (الف)، (ب) و (ج) ماده (۲۳۵) و بند (د) ماده (۲۴۰) این قانون.»
حکم اعدام، در واقع نهایت تنبیهی است که میتوان برای یک مجرم در نظر گرفت. تنبیهی که پس از انجام بازگشتی ندارد. از سر همین بیبازگشتی و احتمال خطا در تشخیص قضایی، بسیاری از کشورها این تنبیه را کنار گذاشتهاند و آنها که آنرا اجرا میکنند نیز معمولا پس از بارها بررسی و دقت، تن به گرفتن جان همنوع خود میدهند. از این رو، تعجیل در اجرای این مجازات شاید یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که میتواند در راه تشخیص و تایید چنین پروندههایی صورت بگیرد. در فضای فعلی جامعه و کشورمان، آمادهکردن چنین طرحی تنها موضوعی را که به ذهن میآورد، یک عکسالعمل و واکنش عجولانه است که بررسی اسامی نمایندگان پیشنهاد دهندهی این طرح نیز بر این موضوع صحه میگذارد.
نقل است که در جنگ خندق، پس از بارها تلاش کفار برای عبور از خندق، تنها “عمرو بن عبدود” توانست سوار بر اسبش از آن بگذرد. عبور او از خندق و نامآوری وی در میان اعراب به جنگآوری، ترسی در میان برخی از یاران پیامبر انداخته بود تا اینکه رسول خدا، علی(ع) را برای نبرد با او مامور کرد. پس از نبردی تنبهتن و هنگامی که علی(ع) بر وی چیره میشود و تصمیم بر کشتن او میگیرد، عمرو بن عبدود بر صورت علی(ع) آبدهان پرت میکند. معروف است که حضرت بر میخیزد و روی بر میگرداند و پس از گذشت دقایقی باز میگردد و کار را به آخر میرساند.
مجرمی که جرمش برای دو معصوم و تمام حاضران به عینه محرز شده است، با امام زمان و پیامبرخدا در نبردی تنبهتن بوده است و رسولالله در تمثیلی «برز الاسلام کله علیالکفر کله» او را نماد همهی کفر نامیده است را علی(ع) در مجازاتش تعجیل نمیکند تا مگر نکند که از روی خشم و کینه و به خاطر توهین به خودش این کار را کرده باشد. برای همین است که آن ضربت میشود «ضربة علی یومالخندق، افضل من عباده الثقلین» (ضربت علی در روز نبرد خندق، از عبادت جن و انس برتر است) و نه یک قتل واکنشی و از روی عداوت شخصی.
حال در این دوران فتنه، که حق و ناحق درهم آمیخته است، چه دلیل عقلی، شرعی و انسانی میتواند وجود داشته باشد که فرصت تجدیدنظر و بررسی موشکافانه در پروندههای اعدام گرفته شود و برای ستاندن جان انسانها اینطور روزشماری شود؟
چند ماه پیش آقای کروبی گفت دیگه هیچ چیز در ایران غیر ممکن نیست. خداییش راست گفت. اینها اگر لازم بشه دستور ریز ریز کردن بدن مخالفان رو هم می برند مجلس، مجلس تصویب می کنه، شورای نگهبان هم تایید می کنه، قوه قضاییه هم احسنت میگه، مجلس خبرگان هم تقدیر می کنه و امام جمعه ها هم فرمانده اجرایی میشن. حزب الله و دلسوزان نظام هم مجریان طرح میشن. اینجاست که دست آدم از همه جا کوتاه میشه و امید آدم از غیر خدا کنده میشه و دیگه باید از ته دل بگیم الهی عظم البلاء… و انت المستعان و الیک المشتکی
سلام، نمی دونم چی شد که گفتم یه سر به پاکنویس بزنم، دیدم دوباره راه افتاده. خیلی خوب.
از دشمنان برند شکایت به دوستان
چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم
بیچاره مردم ما که خیلی بی کس شدن
عجالتاً خوشحالم که برگشی!