سلام
امروز می خوام یک سری لینک مفید بهتون معرفی کنم
یک: فایل دیکشنری فارسی میکروسافت برای آفیس ۲۰۰۳
دو: نقشه دقیق کامل و هوشمند تهران
سه: سایت کتاب واقعیات سیا که می تونید توش اطلاعات جالب و کاملی درمورد کشورهای مختلف دنیا پیدا کنید.
چهار: سایت انگلیش کلاب که یکی از کاملترین و بهترین سایتهای آموزش زبان انگلیسیه
پنج: اگه در مورد ادیان مختلف می خواید بدونید قسمت دینهای سایت بی بی سی یکی از بهترین و کاملترین منابعه. مثلا برای اسلام می تونید اینجا رو ببینید.
شش: یک کلیپ زیبا به اسم وطن، از سایت ایران کلیپ.
هفت: یک کلیپ زیبا به نام زندگی، از برنو بوزتو.
هشت: و یک کلیپ زیبای دیگه به اسم پروازکه نمی دونم صاحبش کیه.
فعلا بسه!

سلام. اسپانیا و ایتالیا و آلمان که زودتر خداحافظی کردن. اگر هم حتی بشه کمی به انگلیس برای باخت به پرتقال حق داد، باخت فرانسه واقعا نا امید کنندست. هلند اصلا نکته جالبی برای امید بستن نداره. دیگه فقط باید برای کریستیانو رونالدو و پرتغال فریاد زد.

سلام. بعد از دو روز مسافرت، با وجود اینکه واقعا خوش گذشت، الان که نشستم توی خونه احساس آرامش دیگه ای می کنم.
یک: ۲ شب پیش ساعت ۱۲ از کوالالامپور به سمت پیننگ راه افتادیم. ۵ صبح پیننگ بودیم. ۶:۳۰ وارد یک هتل آپارتمان شدیم. از خستگی و شلوغ کاری توی راه تا ظهر خواب بودیم. ۲ روز فوتبال ساحلی و شنا و جت اسکی و اسب سواری و خوردن و خوابیدن و دیدن فوتبال و باختن (گند زدن، یا شاید کلمه ای بهتر!) اسپانیا و جمع صمیمی و گپ زدن و قدم زدن توی ساحل. واقعا خوش گذشت، جای شما خالی.

دو: توی راه بچه ها شلوغ می کنن. یکی از بچه ها درجواب مسافری که می پرسه Where are you from می گه Saudi Arabia!
سه: رسیدیم پیننگ. یکی خیلی عادی از یکی از بچه ها می پرسه Where are you from رفیق ما جواب می ده “یونان”! طرف که قیافه ی دوست ما رو می بینه وحتی اگر Greece رو بشناسه، تا حالا چیزی به اسم “یونان”! نشنیده دوباره می پرسه It’s in Meddle-East, isn’t it و رفیق ما جواب می ده No, It’s in West-East!
چهار: لابی یکی از هتل های پیننگ با یکی دیگه از دوستان قهوه می خوریم. دوست خوش تیپ ما در حالی که تیپ زده نشسته. یک زوج اروپایی هم میز کناری در حال صبحانه خوردنن. سر صحبت باز می شه. طرف می پرسه Where are you from دوست ما این بار می گه Greece، اما از بخت بد وقتی اون بنده ی خدا در جواب به یونانی صحبت می کنه دوست ما مجبور می شه خودش رو به عنوان یه دو رگه که توی ایران زندگی کرده معرفی کنه.
پنج: شما چی کار می کنید؟
شش: من که گفتم I’m Iranian حالا می خواد طرف با خنده بگه Ayatollah، یا بگه Guardian council، یا سرد شه و صحبت رو تموم کنه، یا براش جالب باشه و سر صحبت رو باز کنه، یا بگه Oh realy, i’m also muslim، یا بگه Nice to meet you.
هفت: I’m Sadjad, from Iran اگر آبرویی هست، افتخار و شخصیت و احترامی هست، من می سازمش با اخلاق و برخورد و علم و خلاصه همه چیز خودم. گرچه در این چهره از ایرانی عده ای بیشتر سهیمن و قدرت و تاثیر بیشتری هم دارن. ولی همه ما هم سهیمیم و نقش ما در مورد خودمون از همه بیشتره.
مایه خفت: قسمت گیردادنی ها در صفحه آخر روزنامه شرق چاپ امروز رو بخونید…

سلام. امشب با یک سری از بچه های دانشگاه داریم میریم پیننگ. برای دو سه روز. بقیه حرفها برای بعد از برگشتن.
عکس ماهواره ای پیننگ

سلام
از این به بعد هر وقت بخوام در مورد چیزهایی مختلف سخن پراکنی کنم از این تیتر استفاده می کنم.
بالاخره امروز اینترنت منزل جدید نصب شد و من برای ننوشتن در اینجا باید بهانه جدیدی برای خودم پیدا کنم. (البته تا این تنبلی من هست خیلی بهانه دیگه ای لازم نیست)
به احتمال زیاد از نتایج فوتبال اروپا اطلاع دارید. جالبه که من تا وقتی تهران بودم علاقه زیادی به دیدن مسابقات فوتبال نداشتم، ولی فوتبال رو به صورت دسته جمعی دیدن و مدام کرکری خوندن واقعا لذت داره. اینجا که ما هستیم (مالزی) چینی ها و مالایی ها به شدت طرفدار انگلیس و بالاخص بکهام هستند. این موضوع باعث شده بود که بین اونها و ما که عمدتا طرفدار فرانسه و زیدان بودیم کل کل شدیدی در جریان باشه. در نتیجه می تونید تصور کنید که گل ضربه کاشته بکهام و بعد خراب کردن پنالتی و شیرین کاریهای بعدی زیدان چه لذت و درد مطقابلی برای ما و اونها داشته. عین این موضوع سر بازی هلند و آلمان هم رخ داد. من که هیچ وقت از بازی خشک و بی روح و بعضا خشن آلمانیها جز موقعی که کلینزمن در این تیم بازی می کرد و این موارد کمتر بود؛ خوشم نیمده.
نمی دونم تا حالا به این موضوع دقت کردید که ایرانیها که معمولا استاد مخفی کاری و اطلاعات ندادن هستن و معمولا در کمتر جایی در شبکه اطلاعات خودشون رو صحیح می نویسن (در صورتی که به نظر من ابن اطلاعات غیر از استفاده تجاری که ازش می شه کرد اهمیت و یا محرمانگی خاصی نداره) چطور شده که در اورکات با کمال صداقت خیلی از این موارد رو نوشتن؟ این موضوع می تونه دلایل زیادی داشته باشه ولی مهمترین دلیل به نظرمن اینه که به دلیل اینکه شما به این شبکه توسط دوستانتون دعوت می شید در واقع این اعتماد شما به دوستتون هست که به صورت پنهان باعث اعتماد شما به اورکات می شه و شما با اطمینان فرمهای اطلاعات رو پر می کنید.
راستی رقابت غولهای وب (یاهو و گوگل) هم چه لذتی داره